Η θητεία στη βιβλιοθήκη έληξε στις 31/8/2011. Η αγάπη και το ενδιαφέρον δεν έχουν ημερομηνία λήξης.


Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Έκτακτο δελτίο ειδήσεων και συνειδήσεων

Επειδή στη δεξιά μόνιμη στήλη του ιστολογίου ... τουτουνού αναφέρεται εξ αρχής 

" Το παρόν ιστολόγιο δημιουργήθηκε απο την υπεύθυνη της Σχολικής Βιβλιοθήκης Ανω Κυψέλης. ......... Σκοπός της και ανάγκη της, να μοιραστεί με τους τυχόν ενδιαφερόμενους, τα όσα λαμβάνουν χώρα.. στη χώρα, στον εγκέφαλό της, στο σχολικό συγκρότημα, στη βιβλιοθήκη" ,
 ας περάσουμε σήμερα, -μέρες που είναι- σε όσα συμβαίνουν στη χώρα και στον εγκέφαλό μου αυτόν τον καιρό. Ευκαιρία είναι, οι μέρες είναι πονηρές αλλά και άκρως κρίσιμες και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επίσης... 

Ας ξεκινήσουμε απο το θέμα "Το άγνωστο μέλλον των Σχολικών Βιβλιοθηκών" και να πάμε αγάλια-αγάλια και όσο το επιτρέπει ο χώρος μας κι ο χρόνος μας,  στα θέματα "Ελλάδα", "αγανάκτηση", περνώντας ενδιαμέσως απο το θέμα "Παιδεία". 
Πρώτα πρώτα, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι από του χρόνου δε θα μιλάμε πια για το θέμα "Σχολικές Βιβλιοθήκες". Θα μιλάμε γι αυτές ως "παρελθόντα μεγαλεία (που λέει ο λόγος) και διηγώντας τα να κλαις..."

Τη Δευτέρα 6/6/2011 έγινε μια άτυπη συνάντηση εργασίας σε μια σχολική βιβλιοθήκη, όπου παραβρέθηκαν, εκτός από καμιά 15αριά συναδέλφους υπευθύνους σχολικών βιβλιοθηκών,  οι:

Αλέξης Δημαράς, ιστορικός της ελληνικής εκπαίδευσης
Γιώργος Ζάχος, πρόεδρος του συμβουλίου βιβλιοθηκών και διευθυντής της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Μιχαήλ Κοντογιάννης, ειδικός γραμματέας πρωτοβάθμιας/δευτεροβάθμιας/Υ.Π.Δ.Β.Μ.Θ.

Ευσταθία Φουσέκη, διευθύντρια ΣΕΠΕΔ/Υ.Π.Δ.Β.Μ.Θ.
Παύλος Χαραμής ΚΕΜΕΤΕ/ΟΛΜΕ

Εισηγήσεις έγιναν από τους
1) Γιώργο Ζάχο
Σχολική Βιβλιοθήκη: Βασική πληροφορική υποδομή υποστήριξης της εκπαιδευτικής και μαθησιακής διαδικασίας στον 21ο αιώνα.
https://docs.google.com/present/edit?id=0AVkyOn5_cYAnZGNtbTJnamJfNTEzZHB4dHJ4Zzg&hl=en_US

2) Εμμανουήλ Νίνο
Ο ρόλος της σχολικής βιβλιοθήκης
http://www.box.net/shared/biddqarngp

3) Γιώργο Μπαρμπέρη
Ζητήματα που δυσχεραίνουν το έργο των σχολικών βιβλιοθηκών
http://www.box.net/shared/rdyygop5d1

 και ακολούθησε ζωηρότατη συζήτηση. 


 Γενικές παρατηρήσεις:
Δεν ήξεραν ουσιαστικά, οι 2 εκπρόσωποι του υπουργείου, ποιος είναι ο ρόλος του υπεύθυνου και πως συνδέεται με τη λειτουργία της βιβλιοθήκης 
Δεν ήταν σε θέση να απαντήσουν ως προς το τι προβλέπεται για το "άγνωστο μέλλον των Σ. Β. ". Δεν ήταν οι καθ' ύλην αρμόδιοι. 
Σύμφωνοι, αλλά από τα συμφραζόμενα, προέκυψε εμμέσως πλην σαφώς ότι τις σκέψεις που υπάρχουν τις ξέρουν. Εμείς επιμείναμε να μάθουμε, διότι τι να την κάνουμε τη συνάντηση αν το Σεπτέμβριο  οι πόρτες των βιβλιοθηκών είναι κλειστές. Για μας, αλλά κυρίως για τους αποδέκτες, μαθητές και καθηγητές. Τονίσαμε ότι η αγωνία μας δεν είναι πρωτίστως η δική μας θέση, εμείς θα γυρίσουμε στις τάξεις και στο μάθημά μας, με λιγότερες ώρες εργασίας, με μια αξέχαστη εμπειρία στο ενεργητικό μας, με την αίσθηση βέβαια του χαμένου πολύχρονου κόπου, αλλά η ζωή συνεχίζεται. 

Τα παιδιά;; που αγάπησαν αυτούς τους χώρους, τους έκαναν κτήμα τους, που μόλις είχαν αρχίσει να συνειδητοποιούν τι μπορεί να τους προσφέρει, -γιατί αυτό είναι κάτι που παίρνει καιρό-, τα παιδιά λοιπόν;;
Κατά τα λεγόμενα του κ. Κοντογιάννη, "οι βιβλιοθήκες δε θα κλείσουν, αλλοίμονο, είναι σημαντικές", "θα βρεθεί τρόπος να λειτουργήσουν".  Ας το προσέξουμε αυτό το τελευταίο....

Όλα λοιπόν τα μέχρι τώρα ... στοιχεία,  συγκλίνουν στο ότι οι σκέψεις των αρμοδίων -αν υπάρχουν- κινούνται στο ... ευρύ πλαίσιο του να τοποθετεί π.χ ο προϊστάμενος "κάποιον"  που δε συμπληρώνει ώρες,  να λειτουργεί τη βιβλιοθήκη κάποιες ώρες. Δεκα θα είναι;, Τέσσερις;; Δύο;; Όσες του λείπουν.  Μακάρι να βγούμε ψεύτες.

Δηλαδή, αυτό σημαίνει να την ανοίγει κάποιες ώρες, να δανείζει, χειρόγραφα φυσικά, γιατί δε θα υπάρχει επιμόρφωση στο βιβλιοθηκονομικό πρόγραμμα, άντε να δέχεται και κάποια τμήματα για προβολές, αν τον βοηθήσουν οι καθηγητές που ξέρουν ήδη τι οπτικοακουστικό υλικό υπάρχει για την ειδικότητά τους.  Κατά τα άλλα, σταδιακό πλιάτσικο, κατά τα πρότυπα των παλιών βιβλιοθηκών του ενός ή και δέκα ραφιών, εξαφάνιση πολύτιμου υλικού, καταστροφή των υπολογιστών, τους οποίους δε θα ξέρει πώς να προστατέψει ο τυχόν υπεύθυνος, αφού στις πλείστες περιπτώσεις δε θα έχει και καμιά ιδιαίτερη σχέση με την τεχνολογία, και λοιπά και λοιπά, πού να τα εξηγούμε όλα τώρα...

Υπήρχαν αυτά τα χρόνια παραδείγματα εκπαιδευτικών υπεύθυνων βιβλιοθηκών απ' όλη την Ελλάδα,  που όχι μόνο έχουν κάνει έργο αξιοθαύμαστο, όχι μόνο έχουν φτιάξει ιστολόγια, ιστοσελίδες, βιντεάκια δικά τους που τα δημοσίευαν στο YouTube, αλλά και πρόσφεραν απο τον προσωπικό τους χρόνο εθελοντικά, λόγω καθαρής αγάπης γι αυτό που έκαναν. Ένα χαρακτηριστικό  παράδειγμα να αναφέρουμε μόνο, ένας συνάδελφος απο τη βόρεια ελλάδα, που ειχε αναλάβει βιβλιοθήκη όταν οι επιμορφώσεις ... 'μάς είχαν τελειώσει', γράφτηκε σε σχολή βιβλιοθηκονομίας για να αποκτήσει πρόσθετες γνώσεις. 

Κάποια ενδιαφέροντα σημεία απο τη συνάντηση: 
Υπήρξαν πολλά, πρώτα-πρώτα οι τοποθετήσεις και παρουσιάσεις των συναδέλφων Μ. Νίνου και Γ. Μπαρμπέρη, οι παρεμβάσεις και τα επίκαιρα ερωτήματα των άλλων συναδέλφων, η εισαγωγή και γενικά η καλή προαίρεση και το ενδιαφέρον του κ. Ζάχου, κάποιες παρατηρήσεις και προτροπές του κ. Αλέξη Δημαρά, π.χ. "Απευθυνθείτε και στους μη ψηφιακά μυημένους", κ.ά.

Οι δικές μου παρατηρήσεις, συμπληρωματικές της παρουσίασης του Γ. Μπαρμπέρη, είχαν σα στόχο να ενημερώσουν, για παράδειγμα τον κ. Ζάχο για κάποια θέματα που δεν ήξερε, όπως π.χ.:
Τη διαδικασία που είχε γίνει για την τετραετή τοποθέτησή μας, (η οποία λήγει στις 31 Αυγούστου 2011), με μόρια και συνέντευξη. Τώρα την ξέρει, και μάλλον κατάλαβε και το γελοίο τρόπο της διεξαγωγής της σε πολλές περιπτώσεις, το ότι δεν μέτραγε π.χ. καθόλου η πρότερη εμπειρία σε Σ.Β...(!), ότι οι περισσότερες συνεντεύξεις έγιναν για τα μάτια του κόσμου, κ.ά.
Επίσης τώρα ξέρει και σχετικά με τις εκθέσεις πεπραγμένων που έπρεπε μέχρι τώρα να υποβάλλουμε δυο φορές το χρόνο, την απουσία νοήματος αυτής της έκθεσης ιδεών, -συγγνώμη, πεπραγμένων-, το πόσο άσχετα ήταν τα ερωτήματα που έθεταν, το ότι τις στέλναμε σε 3 διαφορετικούς αποδέκτες του Υπουργείου, (φαίνεται δεν είχαν αρκετό χαρτί για σαΐτες) και άλλα παρόμοια, άκρως λειτουργικά και αξιέπαινα, προϊόντα φωτισμένων εγκεφάλων (φωτισμένων από λυχνίες ραδιοφώνου, εκείνες τις παλιές...).

Δεν  ήξερε επίσης, όπως και οι περισσότεροι αρμόδιοι, -ούτε καν οι διευθυντές των σχολείων ευθύνης το διαβάζουν- το περίφημο "Πλαίσιο λειτουργίας των Σ. Β."  Ας ηταν πιο διαβασμένοι τελοσπάντων.

Άντε να σας γράψω  (-αφού ενδιαφέρεστε τόσο, ξέρω, θα σκάσετε αν δεν τις ακούσετε) και τις συγκεκριμένες προτάσεις που έκανα, έτσι για την ιστορία, να τις έχω εδώ να τις καμαρώνω. Πάντως τις σημείωναν...


1. Αλλαγή του Πλαισίου Λειτουργίας
2. Επανεξέταση των αρμοδιοτήτων του ...επονομαζόμενου Γραφείου Σ. Β., αλλαγή, πλήρη, του εντύπου της Έκθεσης Πεπραγμένων, να είναι μόνο ετήσια, να υπάρχει ανατροφοδότηση και γιατί όχι, αξιολόγηση. 
3. Υποχρέωση των διευθυντών των μονάδων να ενημερώνουν κάθε Σεπτέμβριο καθηγητές και μαθητές για την ύπαρξη σύγχρονης βιβλιοθήκης στο σχολικό χώρο... υπάρχουν πολλοί λόγοι
4. Κατάργηση λίστας εγκεκριμένων βιβλίων
                                                και κάτι άλλες λεπτομέρειες που τις ξέχασα.


Η μόνη διέξοδος νομίζω είναι η εξής:
Ενα πρόγραμμα δραστηριοτήτων που να περιλαμβάνει εναλλάξ:
α) μια πρόταση συναδέλφου., δηλαδή μπάνια, πολλά μπάνια, μέχρις εξαντλήσεως, για απόλαυση σωματική, αλλά και προς μυική ενδυνάμωση για τις επερχόμενες γενικές συγκρούσεις με τις κυβερνητικές επιλογές (που έχουν να κάνουν και με τους αξιόλογους θεσμούς)
β) μια πρόταση δικιά μου τώρα, δηλαδή εξορμήσεις στις πλατείες το απόγευμα. Η ρίψη μουτζών είναι μία μέθοδος, δε λέω, αλλά ελαφρώς αντιπαραγωγική. Η συμμετοχή όμως σε συνελευσεις και πρωτοβουλίες δε μου φαίνεται άσχημη ιδέα, κυρίως αν είναι να γίνουν περισσότεροι εκεί οι σκεπτόμενοι και λιγότεροι οι αεροβατούντες θερμοκέφαλοι.
Εκεί κρινεται το παιχνίδι αυτη τη στιγμή, δε βλέπω κάτι άλλο. Αφού όλες οι δικαιολογίες είναι οικονομικής φύσης και κρίσης, ας προτείνει η κοινωνία άλλες διεξόδους πριν ειναι πάααρα μα πάααρα πολύ αργά.
Ας στραφούμε προς επαναπροσ-διορισμούς (το τελευταίο συνθετικό είναι "κακιά λέξη" τέτοιες εποχές, ας προσέχω άλλη φορά τι γράφω).


Μια συνάδελφος σχολίασε στο φόρουμ που έχει δημιουργηθεί εδώ και χρόνια, (όπου και επικοινωνούσαμε για ανταλλαγή πληροφοριών, αλληλοβοήθεια, έκφραση του πόνου μας και άλλα σχετικά):
"..... αυτοί νομίζουν ότι οι βιβλιοθήκες είναι μαγαζάκια: τα ανοίγει κάποιος, έρχονται οι πελάτες την ώρα που αυτός είναι διαθέσιμος, βρίσκουν μόνοι τους τι βιβλίο θέλουν, το δανείζονται ήσυχα ήσυχα και μετά, με πολύ συνέπεια και υπευθυνότητα, περιμένουν υπομονετικά πότε ο μαγαζάτορας θα ανοίξει για να το επιστρέψουν. Κι αυτό είναι όλο". 


Δε  φαίνεται λοιπόν να είναι στις προτεραιότητες του Υπουργείου και της κυβέρνησης γενικά, η γνώση και η  καλλιέργεια. (θα μου πείτε ήταν στων προηγούμενων κυβερνήσεων τις προτεραιότητες; και καλά θα κάνετε)  Όσο κι αν μιλάει για .. δια βίου μάθηση, ψηφιακά σχολεία, εκπόνηση συνθετικών εργασιών στο Λύκειο, και άλλα ωραία, εύηχα και ευάερα και ευήλια. 
Η οικονομική κρίση, σου λέει.. Λες και τόσα χρόνια που δεν υπήρχε, έγινε κάτι το σημαντικό προς αυτή την κατεύθυνση... 
Καλά, αυτή η κρίση, έχει μια λόξα να χτυπάει ειδικά -εκτός από τους οικονομικά πιο αδύναμους γενικώς- ό,τι πιο πολύτιμο και καινοτόμο, σε όλους τους χώρους, σ' ολόκληρο το κοινωνικό φάσμα;; Τον πολιτισμό, τα πρωτοπόρα προγράμματα, την έρευνα, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, κλπ κλπ κλπ;; Πολύ επιλεκτική την κόβω. Δεν τη βλέπω να βάζει και τόσο στο μάτι τους υπαίτιους της χρεωκοπίας μας, οικονομικής  και κοινωνικής, δεν τη βλέπω να τα καταφέρνει καλά με τους μεγαλοφοροφυγάδες, τους εκμεταλλευτές κινητών και ακινήτων (ανθρώπων εννοούμε, και χώρων), δεν ξέρω, μπορεί να είναι ιδέα μου.

Παιδεία λοιπόν. Να μην πούμε πολλά, υπάρχουν σε ένα σωρό εφημερίδες, ιστοσελίδες, κλπ. Το ρεζουμέ το ξερουμε. Το αποτέλεσμα επίσης. Ζήτω και πάλι ζήτω τα φροντιστήρια, τα ελεύθερα προπύργια του ελεύθερου νεοελληνικού έθνους, που έχει την ευχέρεια να διαλέξει ανάμεσα στο "πληρώνω για να μπει το παιδί μου σε κάποια σχολή", "πληρώνω για να μείνει το παιδί στην πόλη όπου βρίσκεται η σχολή του",  "πληρώνω για να συντηρήσω το παιδί που τέλειωσε τη σχολή αλλά δουλειά δε βρίσκει", "πληρώνω για να πιει το παιδί τον καφέ με 3,80 τις ώρες που κάθεται στην καφετέρια περιμένοντας να δει καμιά ωραία ξανθιά δουλειά να περνάει απ' έξω", "πληρώνω την προξενήτρα για να βρει στο παιδί καλή και πλούσια νύφη να το συντηρεί, γιατί δε βλέπω άλλη λύση" και ούτω καθεξής.

Και Κοινωνία γενικά;  "Ώρα μηδέν", μελό ελληνική ταινία,  ή Μηδενική Ανοχή τώρα πια; Ώρα απολογισμών, ώρα αφύπνισης, ώρα νέων προτάσεων; 
Εδώ και περίπου 20 μέρες,  ο κόσμος μαζεύεται στις πλατείες, γιουχάρει, μουτζώνει, φωνάζει συνθήματα, διαμαρτύρεται ειρηνικά και συμβολικά, άλλοτε γιαουρτώνει, αυγουλώνει, (όχι, αυτό νομίζω δεν τό χουμε δει ακόμα, δε θυμάμαι), πάει να ορμήξει σε υπουργούς, άλλοτε απεργεί μαζικά, άλλοτε συζητάει σε συνελεύσεις με πρωτόφαντες δημοκρατικές διαδικασίες, κάνει προτάσεις, βγάζει ψηφίσματα, καλεί σε νέες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. 
Χρόνια είχαμε να τα δούμε αυτά. 

Για να δούμε τι θα δούμε και πού θα πάει το τρένο ('τραίνο' το γράφαμε παλιότερα, τώρα απλοποιούμε τη γλώσσα και τη σκέψη, έ, δε χρειάζεται να κάνει και πολύπλοκους συλλογισμούς.  Να μην κουράζεται, κρίμα κι άδικο, άσε που είναι και επικίνδυνο)...


Αντί για επίλογο, και για να πάρω κάποια άφεση αμαρτιών για τη στενοχώρια ή ανία που σας προκάλεσα:

 
Χαμόγελο είναι, μην το βλέπετε έτσι, απλώς λίγο παρεξηγήσιμο.

Μεταδίδεται ευρέως και ακυρώνει και το χρέος


Χαμογελάτε.
Δίνει θάρρος στους σβησμένους απ' το χάρτη,
ενοχλεί τους βολεμένους,
τους βλαμμένους,
τους καμένους,
τους κρυόκωλους στα πάρτι.

Χαμογελάτε.
Σκέφτεστε κάτι καλύτερο, μέρες πουρχονται;;
Μεταδίδεται ευρέως,
ακυρώνει και το χρέος.

Χρέος είναι και η δράση
η αντίδραση στη βράση

που το σίδερο κολλάει
γιατί ως γνωστόν μιλάει
πιο καλά ... ο τελευταίος
αλλά και -στο πνεύμα- ο .. πάντα νέος.

(Συγγνώμη για το πρόχειρο της έμπνευσης, έχω και καλύτερα... ) Embarassed

7 σχόλια:

kk είπε...

Από που ν΄αρχίσει και που να τελειώσει κανείς, Tza(ne)m!
Επιγραμματικά θα έλεγα πως...
...Η παιδεία δεν είναι μόνο θέμα τρόπου (πως διδάσκεις) αλλά και μέσων (που διδάσκεις, με τι μέσα, κάτω από ποιές συνθήκες...) και στόχευσης (τι θέλεις να βγάλεις? Πολίτες καλιεργημένους ή καταρτισμένο ευέλικτα αναλώσιμο έμψυχο υλικό?)
Πάει αυτό.
Τις βιβλιοθήκες πολύ φοβάμαι πως θα τις φάει το μαύρο το σκοτάδι, αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική των περικοπών της ...σπατάλης στο δημόσιο τομέα!!!
Πάει κι αυτό.
Άλλο τίποτα?

kk είπε...

Ά, δεν είδα το υπόλοιπο του γραφτού σου... (είναι γραφτό σου τελικά!)
Λοιπόν ναί, διεκδίκηση και αγώνας με όλα τα μέσα...
Στους δρόμους, στις πλατείες, παντού. Αταλάντευτα κόντρα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η επίθεση που δεχόμαστε είναι ανελέητα ταξική. Ανελέητα ταξική πρέπει να είναι και η απάντησή μας!
Λέω, έ? Μπορεί να κάνω και λάθος, δεν ξέρω. Πέστε μου κι εσείς...

kk είπε...

...ξέχασα (ένα μυαλό είναι αυτό, χειμώνα καλοκαίρι, που λένε!)
Συγχαρητήρια για τον όγκο και τον πλούτο της δουλειάς σου στη Βιβλιοθήκη μας...
Ελπίζω να μην λείψει από κοντά μας ούτε αυτή ούτε εσύ!
Καλημέρα

kafrin-tzamkat είπε...

Απ' το στόμα σου και ... στης κοινωνίας τ' αυτί. Γιατι αν δεν ενδιαφερθούν -τουλάχιστον- οι ενδιαφερόμενοι, (χ)πές τα κι άστα.. (για να είμαστε και κόσμιοι). Διαδώστε παντού, ανάμεσα στ άλλα και το θέμα των βιβλιοθηκών. Υπάρχει παντελής άγνοια. (ποιος παντελής;; μα, οι συνάδελφοι πρώτα απ' όλα, πανελληνίως)

Ιωάννα Λουλάκη είπε...

Κατερίνα, σας παρακαλώ πολύ, φωνάξτε με και μένα εκεί στις πλατείες να φωνάξω... μπας και ξεσφιχτεί το στομάχι μου στη σκέψη πως θα κλείσουν οι βιβλιοθήκες μας...
"Δεν το πιστεύω, δεν το πιστεύω!! φώναζα εκεί στο Βόλο, στη ραδιοφωνική εκπομπή βιβλίου του συναδέλφου Διονύση Λεϊμονή, όταν ζήτησε τη γνώμη μου για το θέμα αυτό... (στην εκπομπή για τον Τερζή το λέω)
http://vivliothiki1gymkast.blogspot.com/

Ιωάννα Λουλάκη είπε...

Και ο επίλογός σου ("χαμογελάτε") χρήσιμος... και προ πάντων ευχάριστη έκπληξη! Θέλω να δω κι άλλα σου Κατερίνα μου!

kafrin-tzamkat είπε...

Ιωάννα, αφού θες κι άλλα τέτοια, πήγαινε στη δεξιά μόνιμη στήλη στις "Σελίδες", κάτι θα βρεις... Οσονούπω θα μπουν κι άλλα. Γιατί, να τα κάνω; Να ταχω εδώ χρόνια τώρα να τα καμαρώνω;; Πάρτε κόσμε! Τα βγάζουμε στο σφυρί! Όσο για τις φωνές και για τις βιβλιοθήκες μας, κάτι νεώτερα ακούω τελευταία, για να δουμε...