Η θητεία στη βιβλιοθήκη έληξε στις 31/8/2011. Η αγάπη και το ενδιαφέρον δεν έχουν ημερομηνία λήξης.


Ανακοινώσεις και Δελτία Τύπου

Εδώ δημοσιεύονται ομαδικές και ατομικές προσπάθειες υπευθύνων Σχολικών Βιβλιοθηκών, να ενημερώσουν, να επισημάνουν τα κακώς κείμενα, να διαλυσουν μύθους, κ.ά.

Τα Δελτία Τύπου προωθήθηκαν μέσω του Πανελλήνιου Φόρουμ Σχολικών Βιβλιοθηκών 
(http://3gym-kerats.att.sch.gr/library) με συλλογή υπογραφών. 
Παρατίθενται με φθίνουσα χρονολογική σειρά.
Επίσης, θα δημοσιεύονται άρθρα υπευθύνων Σ. Β. στον τύπο, στο διαδίκτυο, κ.ά.

Δελτίο Τύπου Εκπαιδευτικών Υπευθύνων Σχολικών Βιβλιοθηκών
Φεβρουάριος 2009

Η αλήθεια για τις Σχολικές Βιβλιοθήκες

Είμαστε εκπαιδευτικοί-υπεύθυνοι των σχολικών βιβλιοθηκών που δημιουργή-θηκαν την περίοδο 1999-2000 με το επιχειρησιακό πρόγραμμα ΕΠΕΑΕΚ του Β΄ Κοι-νοτικού Πλαισίου στήριξης σε 499 σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Στην υπουργική απόφαση που καθορίζει το πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών βιβλιοθηκών αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «καθώς η εκπαιδευτική αποστολή του σχολείου επιβάλλει την απρόσκοπτη και ελεύθερη αναζήτηση της γνώσης από τον μαθητή, η σχολική βιβλιοθήκη αποτελεί μέσο και ακρογωνιαίο λίθο αυτής της διαδικασίας». Τονίζεται επίσης ότι η βιβλιοθήκη «αποτελεί κεντρικό εκπαι-δευτικό τμήμα του σχολείου».

Αυτά στη θεωρία, γιατί στην πράξη η Πολιτεία, όλα αυτά τα χρόνια, έκανε ελάχιστα πράγματα για να υποστηρίξει αυτές τις διακηρύξεις.

Δεν δόθηκε ποτέ από το ΥΠΕΠΘ η ετήσια επιχορήγηση που προβλέπεται, ού-τε υπήρξε σχεδιασμός που να περιλαμβάνει τη χρήση της σχολικής βιβλιοθήκης ώστε να την καταστήσει «εργαστήρι άσκησης του μαθητή στην κριτική σκέψη που απαιτεί η σύγχρονη κοινωνία», όπως ευαγγελίζεται το πλαίσιο λειτουργίας.

Οι σχολικές βιβλιοθήκες αφέθηκαν να βουλιάξουν στο τέλμα που υπάρχει στο εξεταστικοκεντρικό εκπαιδευτικό σύστημα που επικρατεί στη χώρα μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια παρά τις όποιες μεταρρυθμίσεις.

Κι όμως, εμείς οι εκπαιδευτικοί-υπεύθυνοι των σχολικών βιβλιοθηκών είμαστε εδώ, κρατάμε ζωντανό, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, αυτό το πολύτιμο κύτταρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και στη μεγάλη πλειοψηφία παράγουμε έργο πολύπλευρο και σημαντικό.

Δυστυχώς, το έργο αυτό είναι ελάχιστα γνωστό. Και εμφανίζονται συχνά αρθρογράφοι, αλλά και φορείς και πολιτικά κόμματα, άλλοι κινούμενοι από προσω-πικά συμφέροντα και άλλοι από κακή πληροφόρηση, να μιλούν κατά κανόνα απαξιω-τικά για τις σχολικές βιβλιοθήκες. Ορισμένοι έφτασαν στο σημείο να μιλήσουν για «άδειες», «έρημες», «ανενεργές», «αραχνιασμένες» και «νεκρές» σχολικές βιβλιοθή-κες. Συγχέουν την τύχη που επιφυλάσσει η Πολιτεία γι’ αυτές, με το έργο που γί-νεται από την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών-υπευθύνων των σχολικών βιβλιο-θηκών, μέσα στις υπάρχουσες συνθήκες, με αγάπη και μεράκι για την εκπαίδευ-ση, σε πείσμα των ελλείψεων και της ανεπάρκειας της Πολιτείας.

Εν όψει του διαλόγου για την παιδεία, εμείς οι εκπαιδευτικοί – υπεύθυνοι των σχολικών βιβλιοθηκών ζητάμε να ακουστεί η φωνή μας και να ενισχυθεί το έργο μας, τόσο οικονομικά όσο και θεσμικά. Παράλληλα θεωρούμε αναγκαία την επέ-κταση του θεσμού των βιβλιοθηκών στο σύνολο των σχολικών μονάδων πρωτοβάθ-μιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για να ανταποκριθούμε ως κοινωνία στις απαιτήσεις των καιρών που επιβάλλουν τη καλλιέργεια της ικανότητας για έρευ-να και συγκριτική μάθηση, καθώς και την εξοικείωση με τη δια βίου εκπαίδευ-ση.

(Τα ονόματα όσων υπογράφουν το κείμενο είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου)



Δελτίου Τύπου Μάιος 2005

"Κατοικώ την πιο μικρή χώρα, με το πιο μικρό σπιτάκι,
το πιο μικρό αυλιδάκι και τις πιο μεγάλες γλάστρες του κόσμου.
Το ποτίζειν τες είναι υπόθεση κρατική.
Το χαριεντίζειν τες, δική μου".


(Οδυσσέας Ελύτης, "Ο κήπος με τις αυταπάτες")

Εκπαιδευτικοί Υπεύθυνοι των Σχολικών Βιβλιοθηκών:
«Υ
πάρχουμε ή μήπως πρόκειται για ψευδαίσθηση;»

Εδώ και 5 χρόνια,, εμείς οι εκπαιδευτικοί που οριστήκαμε υπεύθυνοι των 450 Σχολικών Βιβλιοθηκών (Σ.Β), του ΕΠΕΑΕΚ έχουμε αναλάβει ένα έργο πρωτόγνωρο για την Ελληνική Εκπαίδευση και για εμάς τους ίδιους. Γοητευτικό, δημιουργικό, αξιόλογο.

Σε όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούμε με προσοχή τα σχετικά άρθρα που έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί στον Τύπο, άλλα κριτικά ή επικριτικά απέναντι στους αρμόδιους φορείς, κάποια ενθουσιώδη. Στο σύνολό τους οι υπογράφοντες, είτε είναι εκδότες, είτε βιβλιοθηκονόμοι, είτε δημοσιογράφοι, αναγνωρίζουν την αξία αυτού του νέου θεσμού, προτείνουν τρόπους να ενισχυθεί, να εμπλουτιστεί, να αποδώσει καρπούς.
Αντικείμενο κριτικής βεβαίως τα τελευταία 2 χρόνια είναι η ίδρυση των νέων βιβλιοθηκών (που τελικά θα είναι μόνον 268!! - προφανώς αυτά τα φυτώρια ουσιαστικής γνώσης δεν ευδοκιμούν στα μέρη μας), η οικονομική ενίσχυση για εμπλουτισμό των Βιβλιοθηκών, η επιλογή των βιβλίων, η στελέχωση που θα έπρεπε να γίνει με τρόπο όχι αποσπασματικό, και άλλα πολλά.

Θα επιθυμούσαμε, βεβαίως, όλον αυτόν τον καιρό, να υπήρχαν επίσημες απαντήσεις από τους αρμόδιους φορείς του Υπουργείου, για όλα τα παραπάνω. Εμείς πάντως, με την επιστολή μας αυτή δε θα σταθούμε σε αυτά τα θέματα που είναι λίγο πολύ γνωστά. Θα σταθούμε στο εξής:
Η εικόνα που με αυτόν τον τρόπο βγαίνει από τον Τύπο, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; Μπορεί να γίνονται αναφορές στο εύρος των δυνατοτήτων που προσφέρονται από αυτούς τους νέους σχολικούς χώρους, όμως πού είναι η αναφορά στο κατά πόσο αυτές οι δυνατότητες έχουν αξιοποιηθεί, στις υπάρχουσες βιβλιοθήκες;

Εκείνο που μας κάνει εντύπωση, είναι η συχνά-πυκνά επαναλαμβανόμενη αναφορά σε «άδειες», «κενές», «έρημες», «αραχνιασμένες» (!!!) βιβλιοθήκες, «θλιβερές» εικόνες, «αχρηστία» και άλλα παρόμοια.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε εδώ τον Κο Καρκαγιάννη, ο οποίος, αφ' ότου προσκλήθηκε από υπεύθυνους βιβλιοθηκών, έχοντας αφιερώσει σειρά αξιόλογων άρθρων στο θέμα, σε επόμενο δημοσίευμά του (Καθημερινή, 20/2/05), μίλησε με θέρμη για όσα είδε και πρόσθεσε και αυτή την όψη στην κριτική του. Ενδεικτικό επίσης είναι ότι και η Κα Σελλά, που έγραψε στην Καθημερινή της 20/4/05 για «ανύπαρκτες έως ελάχιστα λειτουργούσες σχολικές βιβλιοθήκες», μετά από προσωπική πάλι επαφή μαζί μας, στο επόμενο άρθρο της, τρεις μέρες αργότερα, αντέταξε και εκείνη τη δική μας προσφορά στη σιωπή της πολιτείας: την ευχαριστούμε γι αυτό."

Αντιθέτως, σε άλλο δημοσίευμα, του Κου Ντελόπουλου (13-2-2005), αναφέρεται ότι: α) οι καθηγητές σπούδασαν άλλες επιστήμες και αντί να τις εξασκούν στις αίθουσες διδασκαλίες έγιναν υπεύθυνοι Σ.Β. β) με τη λογική που επιτρέπει στους καθηγητές να είναι υπεύθυνοι Σχ. Bιβλιοθηκών θα μπορούσαν και οι Bιβλιοθηκονόμοι να κάνουν τους εκπαιδευτικούς. Παρόμοιες αναφορές είχαν προηγηθεί στον τηλεοπτικό σταθμό SEVEN Αττικής, στις 31/6/2002, στην εκπομπή: "Φάκελος Παιδεία".

Εμείς, σαν υπεύθυνοι για την πραγμάτωση του έργου που περιλαμβάνει την καθημερινή επαφή με τους χρήστες των βιβλιοθηκών, μαθητές πρώτα και κύρια, καθηγητές και εξωσχολικούς, που περιλαμβάνει επίσης οργάνωση, φροντίδα, προώθηση, ενημέρωση, δημιουργία καλού κλίματος, δεν είμαστε αρμόδιοι να παρουσιάσουμε την κατάσταση στις πραγματικές της διαστάσεις; Δεν έχουμε ακουστεί μέχρι τώρα. Κάποιοι άνθρωποι μόνον, που πονούν ιδιαίτερα τον χώρο της Παιδείας, μπήκαν στον κόπο να μας ψάξουν. Και έμειναν εντυπωσιασμένοι:

Θεατρικά δρώμενα, μουσικές συναυλίες, ομιλίες συγγραφέων, έκδοση περιοδικών, βιβλιοπαιχνίδια, ξενάγηση μαθητών, αφιερώματα (π.χ. Μαθηματικά και Ποίηση, Βιβλιομαγεία, Ιστορία της Γραφής, Λογοτεχνία και κινηματογράφος), μαθητικοί αγώνες σκακιού, γνώσεων, καλλιτεχνικοί, λογοτεχνικοί, όπως αυτοί προβάλλονται από τις ιστοσελίδες των σχολικών βιβλιοθηκών, που επίσης φιλοξενούν και τις μαθητικές εργασίες που παρουσιάστηκαν στο φιλόξενο χώρο τους. Πολλές βιβλιοθήκες πραγματοποιούν ημερίδες και σεμινάρια με θέμα το ρόλο τους στη σημερινή εκπαίδευση, όπου και ανταλλάσσονται πολύτιμες εμπειρίες κι απόψεις. Ηλεκτρονικά δε, το Πανελλήνιο Φόρουμ Σχολικών Βιβλιοθηκών (Π.Φ.Σ.Β.) (http://3gym-kerats.att.sch.gr/library/forum), αποτελεί έναν κοινό τόπο συνάντησης, συζήτησης και εξεύρεσης λύσεων για τα προβλήματα που ανακύπτουν. Το τελευταίο προϋποθέτει διαρκή ενημέρωση για τα τεκταινόμενα στο χώρο του βιβλίου και της εκπαίδευσης. Μέσα στην πολυσχιδή δραστηριότητα των υπευθύνων σχολικών βιβλιοθηκών, η οποία περιέχει τη βιβλιοθηκονομική, γραμματειακή, επιστημονική πλευρά, πρωτεύει ο εκπαιδευτικός και παιδαγωγικός μας ρόλος. Ως υπεύθυνοι των σχολικών βιβλιοθηκών υποστηρίζουμε τα ποικίλα προγράμματα της κάθε σχολικής μονάδας (Αγωγή Υγείας, Περιβαλλοντική εκπαίδευση, πολιτιστικά, Ευέλικτη ζώνη) αξιοποιώντας όλα τα μέσα που διαθέτει μια Σ.Β. ΕΠΕΑΕΚ (οπτικοακουστικά, έντυπα και ηλεκτρονικά), αποδελτιώνουμε υλικό για την ενημέρωση του διδακτικού προσωπικού, εκπαιδεύουμε τους μαθητές στην αναζήτηση πληροφοριών, συντάσσουμε ερωτηματολόγια. Όλα αυτά χωρίς να πάψουμε να λειτουργούμε με την παιδαγωγική ευαισθησία που απαιτεί ο χώρος και ο ρόλος μας, ερχόμενοι σε καθημερινή επαφή με τους μαθητές που μέχρι πρότινος διδάσκαμε και τώρα προσεγγίζουμε μέσα από τον γοητευτικό κόσμο της πληροφορίας.

Το αίτημα των βιβλιοθηκονόμων για προσλήψεις, δεν προσκρούει στη δική μας απασχόληση στο χώρο των Σ.Β., εφ' όσον οι βιβλιοθήκες αυτές χρειάζονται τη συνεργασία εκπαιδευτικών και βιβλιοθηκονόμων, κάτι που επίσης εξαγγέλθηκε με την υπουργική απόφαση 128800/Γ7/19-11-03. Εκεί γινόταν λόγος για συντονιστές, που θα βοηθούσαν στο έργο μας και θα προωθούσαν τη συνεργασία των βιβλιοθηκών. Αν και διαφωνούμε επί του διαδικαστικού, δεν ευθυνόμαστε εμείς που η παραπάνω εξαγγελία ουδέποτε υλοποιήθηκε.

Διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις αίθουσες διδασκαλίας και στη Σ.Β. δεν μπορούν να υπάρξουν. Μην ξεχνάμε ότι η διδασκαλία των δεξιοτήτων στη χρήση της βιβλιοθήκης (library skills) δεν γίνεται παρά μόνο σε σχέση με τα διδασκόμενα μαθήματα. Ο κυρίαρχος ρόλος της Σ. Β. είναι η αναζήτηση και η κριτική εξέταση της γνώσης, η διδασκαλία με εφαρμογή μαθητοκεντρικών-ενεργητικών προτύπων. Η διδασκαλία αυτή σε ποιους ακριβώς θα ανατεθεί, αν όχι σε εκπαιδευτικούς; Γιατί σε όλο τον κόσμο οι Σ.Β. στελεχώνονται από εκπαιδευτικούς υπευθύνους (Teacher Librarians), που πρώτα απ' όλα είναι εκπαιδευτικοί και κατά δεύτερο λόγο έχουν και ειδικές γνώσεις σχολικής βιβλιοθηκονομίας; Υπ' όψιν ότι στο εξωτερικό προσφέρονται από τα παιδαγωγικά τμήματα μεταπτυχιακά προγράμματα σχολικής βιβλιοθηκονομίας (Teacher Librarianship).

Το ωράριο σε αυτή τη θέση, ξεπερνάει κατά πολύ το εργασιακό ωράριο των εκπαιδευτικών και καταστρατηγεί τα εργασιακά μας δικαιώματα ως εκπαιδευτικών. Και όμως! Πολλές φορές δε φτάνει για να ολοκληρωθούν οι εργασίες ρουτίνας, πόσο μάλλον να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν ιδέες. Αυτό για τους περισσότερους είναι μια πρόκληση που τη δεχόμαστε, από μεράκι, αγάπη για το βιβλίο, τη γνώση και τη μετάδοσή της, τον πολιτισμό, τους μαθητές. Χρειαζόμαστε όμως, αν μη τι άλλο, αναγνώριση των προσπαθειών μας. Ιδιαίτερα από τον εκπαιδευτικό κόσμο. Σε μερικές περιπτώσεις είναι τόση η άγνοια, που μας ρωτούν αν παίρνουμε ... επίδομα, ή αν παράλληλα διδάσκουμε, ή σχολιάζουν... την καλοπέρασή μας!
Όταν έρχονται όμως τα μέλη μας για δανεισμούς, φωτοτυπίες, περιήγηση στο διαδίκτυο, συμβουλές, χαλάρωση, μουσική, σκάκι, συζήτηση, αναζήτηση, ο ρυθμός είναι πυρετώδης, απαιτητικός. Δεν υπάρχουν νεκρές βιβλιοθήκες. Πρόκειται για μύθο. Απλώς, αυτές οι όμορφες και άμοιρες και παραμελημένες -από τους αρμόδιους- βιβλιοθήκες, «είναι ακόμα ζωντανές» και θέλουν κι αυτές επιβράβευση, στήριξη, τροφή και οξυγόνο, όπερ σημαίνει, -πιο πεζά-, φροντίδα, αναγνώριση και ..χρήματα!!

Πιστεύουμε πως αυτό που χρειάζεται είναι χρόνος για να αλλάξουν διάφορες νοοτροπίες, βούληση, πολιτική, αλλά και από εμάς τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, που χρειάζεται να σπάσουμε το κέλυφος της συνήθειας, -ας μην παραγνωρίζουμε τη δύναμή της-, και να αντλήσουμε από το μικρό αλλά γεμάτο θησαυρούς απόκτημα των σχολείων μας. Ας μην επιχειρούμε να προωθήσουμε ό,τι καλό, μόνο με τις αιώνιες και απαράλλαχτες αρνητικές επισημάνσεις. Όσο για εμάς, τους υπευθύνους, υπάρχουν πολλοί με το «κουσούρι», του δάσκαλου, που επιμένουν να συνεχίζουν με ζήλο το διδακτικό έργο μέσα από έναν άλλο χώρο, μέσα από άλλες συνθήκες.

Περιμένουμε την ανταπόκριση των ενδιαφερομένων, αρθρογράφων, αρμοδίων ... Η νέα σχολική χρονιά πλησιάζει και δεν ξέρουμε αν και πόσο είναι καλό να επενδύουμε ψυχικά σε ένα τέτοιο έργο, αν οι βιβλιοθήκες που αγαπήσαμε, από εδώ και στο εξής, με μας ή χωρίς εμάς, θα στεριώσουν, θα επεκταθούν θα γίνουν πραγματικό κτήμα όλων μας, εκπαιδευτικών, μαθητών, γονέων, πολιτών.



Διαβάστε το Άρθρο του Δ. Νανούρη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 6/3/2005 μετά από επίσκεψη στη Βιβλιοθήκη 
του 24ου Γυμν.- Λυκείου, στο Πολύγωνο Αττικής:
http://archive.enet.gr/online/online_text?c=112&id=52575896

Βιβλιοθήκες μόνες και έρημες

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΑΝΟΥΡΗ Φωτ.: ΠΑΝΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

«Με γοητεύει η μυρωδιά του χαρτιού και η ειρηνική ατμόσφαιρα της βιβλιοθήκης. Εδώ μου δίνεται η ευκαιρία να διαβάσω βιβλία που δεν βρίσκω αλλού. Νοιώθω τυχερή που έχω αυτήν τη δυνατότητα στο σχολείο μου».

Τα λόγια της Ιωάννας, μαθήτριας του 24ου Γυμνασίου Αθηνών, απηχούν τα συναισθήματα των συμμαθητών της.

Από το προαύλιο του σχολείου τους, ψηλά στο Πολύγωνο, προσφέρεται μια πανοραμική θέα του Λεκανοπεδίου. Το πραγματικό προνόμιο που απολαμβάνουν, όμως, βρίσκεται στην πίσω πλευρά του κτιρίου, σε μια όχι τόσο άνετη αίθουσα, όπου στεγάζεται η σχολική τους βιβλιοθήκη. Στις τρεις σειρές των ραφιών της υπάρχουν ταξινομημένοι κατά θεματικές κατηγορίες 5.000 τίτλοι βιβλίων. Λογοτεχνία, θέατρο, ιστορία, εγκυκλοπαίδειες, φυσικές και ανθρωπιστικές επιστήμες.

Κάθε μαθητής μπορεί να δανείζεται δύο βιβλία την εβδομάδα για το σπίτι, να αντλεί υλικό για σχολικές εργασίες, να «σερφάρει» στο Διαδίκτυο, να παρακολουθεί οπτικοποιημένα εκπαιδευτικά προγράμματα, να ακούει μουσική. Πράγματα πρωτοποριακά στη δημόσια εκπαίδευση.

«Τα παιδιά δεν θεωρούν, όπως παλιότερα, τα εξωσχολικά βιβλία απόλαυση. Τα περισσότερα τα εξισώνουν με τα βιβλία του σχολείου. Αλλωστε οι Ελληνες δεν διαβάζουμε πολύ», λέει η εκπαιδευτικός Κατερίνα Τζαμουράνη, υπεύθυνη της βιβλιοθήκης.

Γραφειοκρατία

Η βιβλιοθήκη του 24ου είναι μια απ' τις 499 σχολικές βιβλιοθήκες που λειτουργούν διάσπαρτες σε όλη τη χώρα, από το 1999. Ιδρύθηκαν επί υπουργίας Γεράσιμου Αρσένη, με χρήματα της Ε.Ε. από το Β' ΚΠΣ. Το χρονοδιάγραμμα προέβλεπε επέκταση του προγράμματος σε εκατοντάδες ακόμη σχολεία, κάτι που δεν έγινε ποτέ, αφού η υπόθεση καθηλώθηκε μεταξύ υπουργείου, νομαρχιών και άλλων «κακολαδωμένων» γραναζιών της δημόσιας διοίκησης.

* Το αρχικό πρόγραμμα σχεδιάστηκε σε κεντρικό επίπεδο από πανεπιστήμια και ΤΕΙ, που σε μικρό χρονικό διάστημα κατόρθωσαν να «στήσουν» τις 500 πρώτες -και δυστυχώς «μοναδικές»- βιβλιοθήκες. Η επέκταση του έργου, που εντάχθηκε στο Γ' ΚΠΣ, βασίστηκε στο μοντέλο της αποκέντρωσης. Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Φορείς υλοποίησης ορίστηκαν οι νομαρχίες...

«Κάθε σχολική βιβλιοθήκη είχε προϋπολογισμό 28 εκατ. δρχ. και ήταν έργο μικρού ενδιαφέροντος για τους περιφερειακούς φορείς, οι οποίοι επέδειξαν αδιαφορία», εξηγεί ο τέως υπουργός Παιδείας Πέτρος Ευθυμίου. Και έκτοτε δεν προστέθηκε καμία νέα βιβλιοθήκη.

Σύμφωνα, μάλιστα, με παράγοντες του υπουργείου Παιδείας, οι περιφέρειες Πελοποννήσου και Κρήτης ζήτησαν να διατεθούν τα κονδύλια σε άλλα προγράμματα. Εισέπραξαν τα χρήματα των βιβλιοθηκών και κατασκεύασαν μ' αυτά «ελκυστικότερα», κατά την κρίση τους, έργα.

* Μεγάλο ζητούμενο για την εύρυθμη λειτουργία των σχολικών βιβλιοθηκών είναι ο εμπλουτισμός τους με νέα βιβλία, αλλά κι αυτό προσκρούει στον κρατικό παραλογισμό.

Τον Αύγουστο του 2003, ανετέθη στις σχολικές επιτροπές η ανανέωση των βιβλιοθηκών με τίτλους που περιέχονται στους πίνακες εγκεκριμένων βιβλίων.

Συγκροτήθηκε, έτσι, ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων και θεματικών υπευθύνων που αφού μελέτησε 20.000 τίτλους βιβλίων και οπτικοακουστικό υλικό κατάρτισε κατάλογο που παρέδωσε, δυο μήνες πριν από τις εκλογές του Μαρτίου.

Ο φάκελος μπήκε στο συρτάρι και παραδόθηκε ξανά στη νέα ηγεσία. Η Μαριέττα Γιαννάκου όμως, ξεκίνησε τη διαδικασία επανέγκρισης από την αρχή. Οι νέοι κατάλογοι αναμένεται να παραδοθούν τους επόμενους μήνες, αλλά ακόμη κι αν υπογραφούν από την υπουργό, οι σχολικές επιτροπές δεν μπορούν να προμηθευτούν νέα βιβλία αφού το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει εντάξει το σχετικό κονδύλι στον κρατικό προϋπολογισμό του 2005.

«Ολα αυτά τα χρόνια δεν έχουμε πάρει ούτε ένα βιβλίο από το υπουργείο. Μόνο η Βουλή μάς έχει στείλει εκδόσεις του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, που έτσι κι αλλιώς στέλνει σε όλα τα σχολεία, είτε διαθέτουν βιβλιοθήκη είτε όχι», επισημαίνει η Κ. Τζαμουράνη.

Μικρό το ενδιαφέρον

Ο εμπλουτισμός των σχολικών βιβλιοθηκών επαφίεται έτσι τον πατριωτισμό των Ελλήνων. Οι υπεύθυνοι των σχολικών βιβλιοθηκών λύνουν μόνοι τους τα προβλήματα που δημιουργούνται και μέσω ιστοσελίδας στο Διαδίκτυο ανταλλάσσουν απόψεις και εμπειρίες.

«Οποιαδήποτε βιβλιοθήκη πεθαίνει εάν δεν εμπλουτίζεται σταθερά και μόνιμα βάσει προτάσεων βιβλιοθηκονόμου ή εκπαιδευμένου καθηγητή», τονίζει ο Γιώργος Δαρδανός, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εκδοτών - Βιβλιοπωλών, που θεωρεί ότι οι σχολικές βιβλιοθήκες πρέπει να αποτελούν ζωντανό κύτταρο των τοπικών κοινωνιών. «Υπάρχουν μαθητές αλλά και καθηγητές που τέσσερα χρόνια τώρα δεν έχουν πατήσει ούτε στο κατώφλι, παρ' ότι έχουμε οργανώσει δεκάδες εκδηλώσεις», καταλήγει με σκεπτικισμό, η Κ. Τζαμουράνη.


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 06/03/2005




Το Σχολικό Έτος 2000-2001 υπηρέτησα πρώτη φορά σε Σχολική βιβλιοθήκη, του Γυμνασίου και Λυκείου Αγίας Άννας, στη Βόρεια Εύβοια. 
Εκεί, η πρώτη βουτιά στα βαθιά έβγαλε, πέρα από τη χαρά της ανακάλυψης ενός νέου κόσμου, τις διάφορες δυσκαμψίες του προγράμματος, και τις πρώτες -αναγκαστικές - συγκρούσεις με πρόσωπα και πράγματα. 
Ιδού ένα γλαφυρό παράδειγμα. Θαυμάστε: