Η θητεία στη βιβλιοθήκη έληξε στις 31/8/2011. Η αγάπη και το ενδιαφέρον δεν έχουν ημερομηνία λήξης.


Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Από πού πάνε για Ελλάδα; ( Ιστορίες γι αγρίους)


Από πού πάνε για Ελλάδα;
( Ιστορίες γι αγρίους)
Εξωγήινος προσγειώνεται με το σούπερ υπερηχητικό του σκούτερ, κάπου στην Ελβετία. Συναντάει σε μια πλατεία κάποιον ευπαρουσίαστο, καλοταϊσμένο συνταξιούχο και τον ρωτά:
-Από πού πάνε για Ελλάδα, παρακαλώ;
-Για πιο γρήγορα, και για να μη σας μπερδέψω, πετάτε όλο ευθεία, μέχρι τη Ρουμανία, και από κει στρίβετε δεξιά και πάτε νότια.  Όταν δείτε καπνούς ή ατμούς, θα καταλάβετε ότι έχετε μπει στην ατμόσφαιρα της Ελλάδας,
-(…) Ορίστε; Τι εννοείτε;
-Η χώρα αυτή αχνίζει.. Έχει γίνει πρόσφατα σα χύτρα που βγάζει ατμούς. Βγάζει και καπνούς, θα δείτε αρκετούς τώρα που είναι καλοκαίρι... Αυτός ο συνδυασμός κάνει την ατμόσφαιρα ιδιαιτέρως ρομαντική για έναν τουρίστα όπως εσείς.
-Ατμούς και καπνούς; Μα από τι;
-Οι καπνοί είναι από τις συνήθεις καλοκαιρινές φωτιές. Αλλά οι ατμοί είναι νέο φαινόμενο, έχουν αρχίσει κανα δυο χρόνια τώρα και όσο πάνε αυξάνονται. Αυτοί είναι από ιδρώτες αγωνίας, ξεφυσήματα, βγαίνουν από τον πληθυσμό, κυρίως τις χαμηλότερες τάξεις, που έχουν και τους πιο μεγάλους αριθμούς, μέχρι και τα κρανία τους αχνίζουν. Είναι ένα επιστημονικό μυστήριο. Δεν ξέρω, λένε κάποιοι ότι τα οικονομικά τους που πάνε χάλια και οι κυβερνήσεις τους που δε βοηθάνε, τους έχουν κάνει να αχνίζουν από αγανάκτηση, απελπισία, οργή, τέτοια πράγματα. Τρώγονται κι ο ένας με τον άλλο, -αυτό δεν είναι πρόσφατο- βρίζουν,  τα βάζουν με όλους και με όλα, και κυρίως με την κυβέρνησή τους που λένε ότι τους εκμεταλλεύεται, ότι τους πρόδωσε, με μας τους Ευρωπαίους, μερικοί τα βάζουν και με τον εαυτό τους και κάνουν μια περιφρονητική χειρονομία με πέντε δάχτυλα, πότε προς το Κοινοβούλιό τους, πότε προς τον καθρέφτη τους…. Εμείς εδώ αυτά δεν τα καταλαβαίνουμε. Προς τι το μίσος κι ο αλληλοσπαραγμός; Δεν μπορούν να κάνουν λίγη υπομονή αυτοί οι άνθρωποι; Αλλά πάντα έτσι ήταν. Τέλος πάντων. Εσείς γιατί θέλετε να πάτε εκεί; Θα πάτε σε κανένα νησί για διακοπές; Τα νησιά τους είναι φημισμένα πάντως. Ή μήπως είστε δημοσιογράφος;
-Ε.. κοιτάξτε, λίγο κι απ’ τα δύο. Όπως τη βλέπω από ψηλά αυτή τη χώρα, με τραβάει η ποικιλία της. Πάντα ήθελα να την επισκεφτώ. Αλλά έχω να κάνω κι ένα ρεπορτάζ για το τουριστικό περιοδικό όπου δουλεύω.
-Ααα! Το τερπνόν μετά του ωφελίμου, λοιπόν…
-Όπως τα λέτε. Αλλά για πείτε μου σας παρακαλώ; Επί τη ευκαιρία δηλαδή, αφού φαίνεται να ξέρετε τόσα πολλά για την Ελλάδα… Πώς τα πάνε εκεί από άλλες απόψεις; Το ενδιαφέρον μου είναι προσωπικό, δεν έχει να κάνει με τη δουλειά. Δυστυχώς τελευταία δεν πιάνουμε καλό σήμα από την περιοχή, ή έχουν χαλάσει τα διαδικτυακά μας δια-γαλαξιακά συστήματα ή μπορεί να επηρεάζονται από τους ατμούς εκεί όπως λέτε, και δεν έχουμε καλή εικόνα, δεν ξέρω, οπότε τον τελευταίο χρόνο δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι γίνεται ακριβώς.  Με το εκπαιδευτικό τους σύστημα τι γίνεται; Αυτά τα ζητήματα γενικώς τα παρακολουθώ στις χώρες σας εδώ στη γη, τα θεωρώ από τα πιο σημαντικά, όπως και το ζήτημα των υπηρεσιών υγείας, ή το περιβαλλοντικό γενικότερα στον πλανήτη σας.  Για την Ευρώπη γενικά ξέρω αρκετά πράγματα,  αλλά εκεί στην Ελλάδα όπως σας είπα, έχω χάσει επεισόδια, που λένε και οι έλληνες, -το είδα στον οδηγό μου με τις φράσεις.
-Κοιτάξτε, να, θα σας ανοίξω μια στιγμή το λάπτοπ μου να δείτε και μόνος σας.
(ανοίγει τη θήκη, βγάζει το Μακ του, και προσκαλεί τον Εξ απ’ εδώ, να καθίσουν σ ένα παρακείμενο παγκάκι, δίπλα στο σιντριβάνι  με αρχαία ελληνικά αγάλματα.)
-Κατά σύμπτωση, βρήκα χτες σ’ αυτό εδώ το ιστολόγιο που το παρακολουθώ κάπου-κάπου,  ένα άρθρο που ομολογώ ότι με μπέρδεψε κάπως.

Ο Εξ σκύβει και ο Ελ του διαβάζει δυνατά:

Θέμα: Παιδεία
«Πάμε καλά. Πάμε πολύ καλά. Η Διαμαντοπούλου («εννοεί την υπουργό τους», εξηγεί ο Ελβετός) ετοίμασε το Νέο Σχέδιο Νόμου για τα Πανεπιστήμια, τα οποία θα αναβαθμιστούν ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εταιρειών. Θα εξοικονομηθούν χρήματα διότι οι ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες δε θα χρειάζονται ιδιαίτερη ενίσχυση, οι φοιτητές που εκπονούν εργασίες θα χρηματοδοτούνται από ιδιώτες για να προμηθεύονται όλα τα βιβλία και συγγράμματα που χρειάζονται, καθώς και διάφορα ειδικά προγράμματα για το PC τους.
Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση τώρα: οι σύλλογοι καθηγητών δε θα χρειάζεται να μπαίνουν στον κόπο να εκφέρουν γνώμη, διότι τις αποφάσεις θα τις παίρνει ούτως ή άλλως ο διευθυντής του σχολείου, είτε συμφωνούν είτε όχι. Κι έτσι απερίσπαστοι θα αφοσιώνονται στο μάθημά τους και στην επιστημονική τους κατάρτιση. Θα πληρώνονται με παχυλούς μισθούς για να ανταποκρίνονται στις ειδικές ανάγκες των παραφαγωμένων από παραπαιδεία μαθητών, οι οποίοι με τη σειρά τους θα πρέπει να εκπονούν εργασίες επιστημονικές, ανά ομάδες, αξιοποιώντας τα I-phone και τα I-pad τους, τα οποία θα τους αγοράζουν αδιαμαρτύρητα οι επίσης παχυλά αμειβόμενοι γονείς τους, που στέλνουν τα παιδιά τους στα Δημόσια σχολεία, γιατί θέλουν το απολυτήριο των παιδιών να έχει κύρος.
Θα επικρατεί αέρας ευρωπαϊκός στα σχολεία της επικράτειας, από το Άνω Νευροκόπι της Δράμας, μέχρι τα Κατώγεια των Ανωγείων της Κρήτης.

Κάθε σχολείο δεν θα έχει τελικά τη Βιβλιοθήκη του, τέτοιοι ξεπερασμένοι θεσμοί δε χρειάζονται, τα χρήματα θα διοχετεύονται στις (συν)διδασκαλίες μέσω διαδραστικών πινάκων υψηλής τεχνολογίας και στις επιμορφώσεις των διδασκόντων Λυκείου στις επιστημονικές εργασίες («Projects» ελληνιστί) από επιμορφωτές κύρους, υψηλής κατάρτισης και μεταδοτικότητας. Θα μεταδίδουν δηλαδή τα βασικά σε όσους τα ξέρουν ήδη και μετά θα τους αφήνουν να τα μεταδώσουν στους υπόλοιπους που δεν ξέρουν την τύφλα τους και πανικοβάλλονται, και θα βγαίνουν από την αίθουσα οδεύοντας προς το κυλικείο.
Δε θα νοείται πλέον εκπαιδευτικός που να μην παίζει στα δάχτυλα το διαδίκτυο, τα apps, τα converts, τα downloads κλπ.

Ούτε πολλά μαθήματα Πληροφορικής δε θα χρειάζονται στο Νέο, Ψηφιακό Σχολείο, ούτε πολλές ώρες διδασκαλίας ξένων γλωσσών. Υπάρχουν για αυτά τα πράγματα τόσα ωραία ιδιωτικά διδασκαλεία, και στο κάτω κάτω, σκοπός είναι οι μαθητές να πάρουν επιτέλους στα χέρια τους την εκπαίδευσή τους και να  μαθαίνουν από τις οθόνες τους όσα δεν πρόλαβαν στις αίθουσες των ανωτέρω ευαγών διδασκαλείων, γιατί ήταν απρόσεκτοι.
 
Θέμα: Υγεία
Το Υπουργείο κλίνει προς το να προσθέσει 50.000 κλίνες στα δημόσια νοσοκομεία, οι οποίες όμως θα αφαιρεθούν από τα τετράκλινα και θα δημιουργηθούν περισσότερα  μονόκλινα, -θα κτιστούν πρόσθετες πτέρυγες για το λόγο αυτό-  επειδή πια οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σε κατάσταση οικονομικής ευμάρειας και ζητούν πραγματική περιποίηση, 2 νοσοκόμες από πάνω τους μέρα νύχτα, χωρίς ανάγκη αποκλειστικής, κλιματισμό στο φουλ, τηλεοράσεις Πλάσμα και φαγητά γκουρμέ. Θα εξυπηρετηθούν εννοείται και αυτές οι ανάγκες, κανείς δε θα μείνει ανικανοποίητος.

Θέμα: Περιβάλλον-Κλίμα
 (για δες καιρό που διάλεξε η Τίνα να σαλπάρει κι ο Γιώργος -που δεν ήθελε-, τη θέση της να πάρει)
Εδώ οι πληροφορίες μας παρουσιάζουν μια σχετική αντίφαση με όλα τα παραπάνω.
Η ατμόσφαιρα στη χώρα γενικώς προβλέπεται αχνιστή. Το κλίμα τροπικό, έως πολικό. Σκωτσέζικο ντους καλών και κακών νέων. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος π.χ. θα προειδοποιεί ότι οι Ευρωπαίοι έχουν αγριέψει και δεν αστειεύονται και ο υπουργός οικονομικών θα καθησυχάζει ότι πλέον στην Ευρώπη θεωρούμεθα  αξιόπιστοι.
 Ο καιρός εν γένει, για το βραχυπρόθεσμο διάστημα των πέντε  περίπου χρόνων, ίσως και δέκα και είκοσι, προβλέπεται άστατος. Καταρρακτώδεις βροχές φοροεισπρακτικών μέτρων θα πίπτουν επί κεφαλών δικαίων και αδίκων όχι για να τους καταρρακώσουν, αλλά ούτως ώστε να καθαριστεί  το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν και να κεφαλοποιηθεί το Κατά Κεφαλήν Εισόδημα.
Θα παρατηρηθεί άνοδος της στάθμης των υδάτων λόγω χρεωστικών πλημμυρών και επιδείνωσης του φαινομένου του τοπικού θερμοκηπίου τοματών, των  οποίων όμως οι τιμές θα πέσουν κατακόρυφα, διότι θα αγοράζονται κατά εκατοντάδες προς ρίψην εναντίον των ΜΑΤ ως απάντηση στους χημικούς πολέμους. Οι πέτρες αποδείχτηκε ότι δεν ήταν αποτελεσματικές. Η σάλτσα ντομάτας σε κράνη και ασπίδες είναι το όπλο του μέλλοντος.

Ο υδράργυρος θα δείξει πυρετούς ψυχονευρωτικής αιτιολογίας και πολλοί θα σπεύσουν στα πλησιέστερα φαρμακεία για ντεπόν και άλλα υποκατάστατα των ψυχοφαρμάκων που κανονικά θα έπρεπε να λαμβάνουν, όμως εκεί θα ξεσπάσουν ταραχές άλλης αιτιολογίας. Η τιμή των σκευασμάτων αυτών θα έχει εκτιναχτεί στη ύψη, λόγω κάποιου παιχνιδιού απ’ αυτές που παίζουν οι φαρμακευτικές εταιρείες για να περνούν την ώρα τους, οπότε θα σημειωθεί και έλλειψη συν τοις άλλοις, αλλά εκτός από αυτό, τα ταμεία δε θα τα καλύπτουν πλέον, οπότε και ο κόσμος θα αφηνιάσει, εξ ου και οι ατμοί από τα ρουθούνια που θα υψωθούν στην ατμόσφαιρα και θα έχουμε και χαμηλή ορατότητα.

Αυτά για σήμερα, επανερχόμαστε με νέες ειδήσεις  στο δελτίο του Σεπτεμβρίου»

Ο Εξ σήκωσε τα γουρλωμένα μάτια  του από την οθόνη (γουρλωμένα εκ φύσεως αλλά και από την απορία για τα όσα διάβασε) και γύρισε προς τον Ελβετό.
-Δεν καταλαβαίνω τίποτα. Εσείς;
-Ούτε κι εγώ, αυτό σας έλεγα. Είναι πολύ περίεργος τελικά αυτός ο λαός. Και άλλα ιστολόγια και ιστοσελίδες που διάβασα, και κάτι αναρτήσεις φίλων στο facebook, κάτι τέτοια λένε. Μερικοί μάλιστα έχουν βάλει και ένα τραγούδι αρχαίο που έχει και τον τίτλο «Δεν καταλαβαίνω τίποτα» ενός Σκοινούση, Κουνούση, δεν ξέρω, και κοροϊδεύουν υποτίθεται. Αν δεν καταλαβαίνουν αυτοί, πόσο μάλλον εμείς.
-Μα, τελικά πάνε καλά ή όχι;
-Κοίτα καλέ μου άνθρωπε, ή μάλλον όχι, λάθος, καλέ μου φίλε, δεν ξέρω και από πού είσαι ακριβώς, τέλος πάντων, κάνε μου μια χάρη, τώρα που θα πας εκεί, και θα τα δεις με τα ίδια σου τα μάτια που είναι και μεγάλα και κάτι παραπάνω θα καταλάβεις, μπορείς σε παρακαλώ να μου στείλεις ένα μέηλ να με ενημερώσεις και μένα; Γιατί μου έχει ανάψει η περιέργεια τώρα, πράγμα περίεργο κιόλας, συνήθως δεν ενδιαφέρομαι και τόσο για τα εκτός της χώρας μου. Να στο γράψω κάπου, έχεις χαρτί;
-Ααα, εμείς δεν το ξέρουμε αυτό το χαρτί, δεν το χρησιμοποιούμε, εξ άλλου δεν έχουμε και δάση. Θα το περάσω στο νέο γκατζετάκι μου με οθόνη κρυσταλλοποιημένου βατράχου, μια στιγμή, πού το έβαλα… Ναι.. νάτο. Για πείτε μου. Ευχαρίστως να έχουμε επαφή. Θα είναι πολύ ενδιαφέρον. Δεν ξέρετε πόσο χάρηκα που σας γνώρισα
-Ωραιότατα. Γράψε λοιπόν. Ή μάλλον, πληκτρολόγησε: swisstimothy@company.com
-Μάλιστα.  Να φεύγω τώρα. Και πάλι χάρηκα. Α μπιαντό, που λέτε κι εσείς.
-Ανσαντέ νεαρέ μου. Χάρηκα κι εγώ για τη σπουδαία γνωριμία! Δε σου τυχαίνει και κάθε μέρα τέτοιο συναπάντημα… Και στο γυρισμό σε περιμένω να μου πεις και για τα δικά σου.
-Βεβαίως! Μεγάλη μου ευχαρίστηση. Χαίρετε λοιπόν!
-Γεια σου καλό μου παιδί. Να κάνεις και κανα μπάνιο εκεί. Έχει καταπληκτικές παραλίες.
-Οπωσδήποτε. Γεια χαρά!
-Γεια σου, γεια σου!
Ο Εξ ανεβαίνει στο αστραφτερό του σκούτερ και παίρνει το δρόμο προς Ανατολάς ξεπερνώντας επικίνδυνα το διαγαλαξιακό όριο ταχύτητας, ανυπομονώντας να γνωρίσει εκείνη τη διάσημη πλέον γωνιά της γης που κάνει παράσιτα, τραγουδάει Κουνούση και μπερδεύει τους καλούς και ευυπόληπτους ελβετούς συνταξιούχους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: